Το ότι αυτό που εξακολουθούμε να αποκαλούμε δημοκρατία έχει χάσει το νόημά του αποδεικνύεται από την χωρίς διάκριση χρήση των δημοσκοπήσεων, οι οποίες αποκαλύπτουν το προφανέστατο γεγονός ότι οι εκλογές είναι απλώς μια έρευνα γνώμης και όχι η έκφραση πολιτικής βούλησης. Οι δημοσκοπήσεις, επιδεικνύοντας καθημερινά την αριθμητική δύναμη των κομμάτων μέσω των διακυμάνσεων στις απόψεις των ερωτηθέντων, δημιουργούν ένα είδος συνεχούς εκλογής, ανεξέλεγκτης από οποιονδήποτε και ως εκ τούτου μπορούν, όπως όντως συμβαίνει, να γίνουν αντικείμενο χειραγώγησης για να επηρεάσουν τη γνώμη που υποτίθεται ότι εκφράζουν. Ονομάζουμε δημοκρατία μια διακυβέρνηση της κοινής γνώμης, δηλαδή κάτι πολιτικά εντελώς ασυνάρτητο, που δεν αντανακλά άλλη πραγματικότητα πέραν αυτής των δημοσκοπήσεων, οι οποίες, τη στιγμή που εμφανίζονται να την καταγράφουν, τη δημιουργούν, την αλλοιώνουν και τη χειραγωγούν αδιάκοπα. Η διαδικασία με την οποία η «γενική βούληση» του Ρουσσώ, η οποία δεν είναι μετρήσιμη, έχει σταδιακά μετατραπεί σε κοινή γνώμη, κάτι που είναι απλώς ζήτημα αριθμών, καθορίζει τη μοίρα των δυτικών δημοκρατιών.
2 Νοεμβρίου 2026
Quodlibet
